Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Αναγνώστες

Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Μπαίνοντας στην τέταρτη χρονιά της κρίσης.....

Ποτέ δε τα πήγαινα καλά με τις ευχές. Μου φαίνονταν και μου φαίνονται σαν μια ακόμα έκφραση της  "έτσι πρέπει" τυπικούρας μεταξύ των ντόπιων, συνήθως κενή νοήματος και με μπόλικη φόρτιση της στιγμής, με πολλά κιλά συναισθηματισμού "της ώρας". Ωστόσο, αντάλλαξα μπόλικες ευχές ως αυτή την ώρα με όσους συνάντησα, αλλιώς θα έπρεπε να είμαι στο πάνελ των υποψήφιων για τα ψυχιατρεία που κλείνει γνωστός  τηλεβιβλιοπώλης. Έλα όμως που η κατάσταση που ζούμε είναι σε τέτοιο απροχώρητο σημείο που κάθε ευχή πλέον μοιάζει αστεία. Η παιδεία και η υγεία βουλιάζουν, ο κόσμος πεινάει και πιθανόν να μην έχει να κοιμηθεί απόψε, αλλά εμείς οι εναπομείναντες που έχουμε πρόσβαση στο διαδίκτυο γιορτάζουμε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Σε λίγο τελειώνει μια χρονιά από τις πιο δύσκολες και σίγουρα έρχεται μαι χειρότερη - αυτό ας το βάλουμε καλά στο μυαλό μας - όπως και οι άλλες που θα ακολουθήσουν. Για το βιβλίο προτιμώ να μη μιλήσω (έχει γεμίσει ο τόπος bazaar σε τέτοιο βαθμό που πραγματικά σε λίγο θα τα αγοράζουμε με το κιλό), θα μιλήσω όμως για κάτι άλλο: για την κρίση. Ούτε ηθική είναι , ούτε ανθρωπιστική, ούτε τίποτα. Είναι ένα χρηματιστηριακό παιχνίδι τζόγου, τραπεζών και πλούσιων χωρίς έλεος. Όλα τα κράτη με δανικά τη βγάζουν, από τα πιο φτωχά έως τα πιο πλούσια, απλά σε εμάς αποφάσισαν ότι δε θα μας δανείζουν όπως πριν οπότε έπρεπε να στείλουμε στο διάολο μπόλικους ανθρώπους. Κυριολεκτικά στο διάολο. Εκτός και αν το να μην έχεις ρεύμα, να σε κυνηγάνε με έξωση, να έχεις και παιδιά στην πρέζα, να σε δέρνει ο άντρας σου, να τρέχεις να παρακαλάς για λίγα πακέτα μακαρόνια, να μην έχεις ούτε απορρυπαντικά να πλύνεις ρούχα, να μη βγαίνει η σύνταξή σου, να σου κόβουν κάποιο επίδομα που έπαιρνες και να σκυλοβρωμάς από την αναγκαστική απλυσιά, να κινδυνεύει  και η υγεία σου ζώντας σε μια τρώγλη με ποντίκια θεωρείται παράδεισος.

Αυτά τα ολίγα από έναν πρώην συμβασιούχο κοινωνικό λειτουργό σε μεγάλο δήμο του βορά και βιβλιοφάγο.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΜΟΝΗ. Όπως και πέρσι. Έτσι και φέτος......

υγ: εντός ολίγου καιρού θα τα ξαναλέμε στην Αθήνα.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου